Welkom beste belegger!
Log in / Registreer een nieuw account

Beursjunk


Nu Bestellen:

Dit boek is het onwaarachtig autobiografisch verhaal van Seth Freedman, die als jonge snaak voor de leeuwen gegooid wordt in ‘The City’, het financieel hart van het Verenigd Koninkrijk in Londen.
Een verhaal van verslaving. Verslaving aan harddrugs, alcohol, gokken, maar bovenal een verslaving aan handelen.

Het boek voert een kruistocht tegen het onbegrip van de buitenwereld en breekt een lans voor de mensen dier er werken. Niet zij maken de city tot wat ze is maar de city maakt hen tot wat ze zijn. De hebzucht en drang naar status die er binnen heersen als belangrijkste capaciteiten zijn niet meer dan een geconcentreerde vorm die de wereld daarbuiten ook kent en de city drijft.

Werkgevers zijn er niet begaan met de gezondheid en moraal van hun werknemers. Geld is het enige middel om er de score ij te houden. Zelfs gokgedrag wordt gestimuleerd of door de vingers gezien, als het toevallig tot goeie resultaten leidde. Maar eenmaal de city je in z’n klauwen heeft is er bijna geen ontsnappen aan.

Toch zijn de mensen die er werken, mensen zoals u en ik. Met hun emoties, liefdadigheid, en een drang naar appreciatie en zelfvervulling.
Buitenstaanders weten niet waarover ze praten. En de vele misverstanden die er zijn worden door de media gevoed. Maar toch is het een verhaal van cash, cocaïne en corruptie en gaan de mensen die er werken niet vrijuit in de debacles die we het voorbije decennium op de financiële markten hebben gekend. Van de financiële meltdown tot de Nick Leesons en Jérôme Kerviels. En dat zijn dan de topjes van de ijsberg.

Zo moet men er, en ik citeer de auteur, volgens de regels, vóór de transactie bepalen voor welke klant men gaat handelen. Maar bij veel makelaars zijn de regels een beetje anders. Eerst handelen, dan pas vragen stellen. Als het misgaat, dan is er altijd wel een pensioenfonds of een rekening die ze beheren die wel 50000 pond kan missen. Maar als men de jackpot binnenhaalt, dan kunnen de cliënten opsodemieteren. Die is voor hen.
Nog volgens de letterlijke woorden van de auteur heeft iedereen er schaduwrekeningen op naam van familie of vrienden om winsten weg te sluizen.

Het boek hekelt ook de laksheid van controlerende en toezichthoudende zowel binnen als buiten de financiële industrie. Gokgedrag wordt getolereerd en zelfs gestimuleerd zolang het maar winst oplevert. Handel met voorkennis en manipulatie van de markt wordt er oogluikend toegestaan omdat het ook goed is voor de liquiditeit en het volume op de markt. Het genereert handel en handel betekent omzet voor de financiële industrie en dat is goed. Ook al is het illegaal of op het randje van de deontologie.
De auteur geeft expliciet aan dat hij met dit boek niets wil goedpraten, minimaliseren of verbloemen. De markt en de city zijn wat ze zijn. En de mensen die er werken zijn hoe ze zijn door de markt, niet andersom. De hebzucht van buitenaf dirigeert dit.
Als we willen dat er iets verandert dan moeten we eerst weten hoe de city en z’n inwoners werken, wat er verkeerd loopt en waarom. Dit kan alleen als mensen begrijpen hoe de city draait en de mensen erin geleefd worden.
Hebzucht is niet een emotie eigen aan de city. Kapitalisme is waar onze cultuur en maatschappij voor heeft gekozen en de city is enkel het kloppend hart ervan. Je kunt het niet wegdenken.
En kapitalisme mag dan vrijheid en vooruitgang beloven en brengen, het heeft zijn schaduwkant.

De auteur en voormalig insider van de city is formeel. Het beeld dat hij schetst is dat handelen steeds meer het karakter krijgt van gokken en dat handelaren in een eigen werkelijkheid leven die hen uiteindelijk, maar ook het systeem, naar de ondergang leidt. Handel in aandelen wordt steeds minder een manier om kapitaal productief aan te  wenden en steeds meer een doel op zichzelf: een computerspel om geldelijk gewin.

Het boek verscheen oorspronkelijk bij Viking Books, Londen onder de Engelstalige titel ‘Binge Trading’, een ongetwijfeld een afgeleide van ‘binge drinking’ of ‘comazuipen’.